Jaurenava’s Weblog

Just another WordPress.com weblog

Estimulazioa

Gai honi buruzko azken ekarpena estimulazioari buruz egingo dugu. Estimulazioa 5 zatitan banatuta dago adinaren edo hobeto esanda haurrak dituzten hilabeen arabera.

 Hemengo ariketa edo jarduera hauek bi mugimen-alderdiren garapenaren arabera sailkaturik daude: Mugimen larriaren eta mugimen xehearen arabera.

0TIK 6 HILABETERAKO MUGIMEN-ESTIMULAZIOA.

– Erabiliko den materiala: txintxirrinak, kuxinak, manta, trapuzko pilota…

– Mugimen larriko ariketa: haurrari, besotan hartuta, burua tentetzeko jarrera estimulatu hitzez eta keinuz.

– Mugimen  xeheko ariketa: haurra sehaskan dagoela, hatz bat bere eskuaren barrua jarri, “hel”diezaion.

6TIK 12HILABETERAKO ESTIMULAZIO MOTORRA.

– Erabiliko den materiala: peluxe handiak, belakiak, kortxoak, egurrezko kuboak…

– Mugimen larriko ariketa: haurra ahuspez utzi gelaren alde batean eta beste aldetik deitu eta animatu arrastaka gu gauden lekuratz etor dadin.

– Mugimen xeheko ariketa: haurra hezitzailearen belaunetan eserita dago mahai baten aurrean, eta bertan ogi-papurrak daude. Hezitzaileak, ekintzaren eta hitzaren bidez, pintza xehea ego goikoa eginez, har ditzan bultzatuko du.

MUGIMEN-ESTIMULAZIOA 12TIK18 HILABETERA.

– Erabiliko den materiala: puxikak, eskorgak, haur-autoak, gurdiak…

– Mugimen larriko ariketak: hezitzaileak, keinuen eta ekintzaren bidez haurra estimulatuz, hainbat distantzia ibilaraziko dio.

– Mugimen xeheko ariketak: haurra gainazal lau baten aurrean eserita jarri eta bere aurrean dagoen ahokadura-joko baten pieza biribilak ahokatzera gonbidatuko du hezitzaileak.

ESTIMULAZIO MOTORRA 18TIK 24 HILABETERA.

– Erabiliko den materiala: saskiak, ipuin liburuak, tanta-kontagailuak…

– Mugimen larriko ariketak: hezitzaileak eskutik helduko dio haurrari, eta gelan zehar saltoka mugitzera gonbidatuko dio.

– Mugimen xeheko ariketak: haurra lurrean eseriko da pilotaz eta estresaren aurkako obketuz betetako kaxa baten aurrean. Hezitzaileak materiala stutu eta maneiatzeari ekingo dio, haurra imita dezan gonbidatuz.

MUGIMEN-ESTIMULAZIOA 24TIK 36 HILABETERA.

– Erabiliko den materiala: fitxak, harriak, zintak, puzzleak, maskorrak…

– Mugimen larriko arketak: keinuaren eta hitzaren bidez, gelan zehar kokoriko ibiltzera bultzatuko du hezitzaileak haurra.

– Mugimen xeheko ariketak: haurra mahaian eserita dagoela, hezitzaileak ahokatzeko sei piezako sorta bat emango dio, bere kasa edo laguntzarekin maneia eta ahoka ditzan.

 

Eta etapa guztien ariketa bi gutxienez ikusita orain bideo honetan ikus dezakegu esloka bateko estimulazio klase bat:

 

 

Informazio iturria klaseko liburua, hau da, apunteak eta bideoa bera izan dira.

Anuncios

febrero 22, 2009 Posted by | Uncategorized | , , , , , , | Deja un comentario

Sinapsia

Oraingo ekarpen hau sinapsiari buruz egitea erabaki dugu,interesgarria iruditzen zaigulako pentsatzea gure barnean horrelako gauzak gertatzen dirala.

Bi neuronen edo gehiagoren arteko loturari deritzo sinapsia.

 

 

Sinapsi mota ezberdinak ditugu izaera eta morfologiaren aldetik:

-Morfologiaren aldetik: Neuronaren zein egituraren aldetik egiten da. Axoi-dendrita da ohikoena, baina axoi-soma, axoi-axoi eta dendrita-dendrita motatakoak egon daitezke.

– Izaeraren aldetik:

  • Sinapsi elektrikoa:

    Mezua zuzenean garraiatzen da, lotura neuronen artekoa oso estua baita, GAP loturei esker. Proteina hauek kanalak sortuko dituzte neuronen mintzean bata bestearekin elkartzean, bien zitoplasma komunikatuz. Honi esker neuronetako batean igoz gero, gradiantearen alde egingo du, ioiak urrengo neuronara igaroz.

    Sinapsi honen abantailak abiadura azkarra, energetikoki ekonomiko izateak eta maiz erabiliak izatea lirateke. Desabantaila erregulazio zaila, hau dela eta gutxien erabiltzen da ornodunetan.

  • Sinapsi kimikoa:

    arroildura sinaptikora sinapsi ondokoak hartu ditzan. Neuronaren sinapsia neurona birekin aztertzen bada ere, bakarra 10.000rekin lotu daiteke.

    Sinapsi aurreko neuronak neurotransmisoreak jariatuko ditu

     

    Fase batzuk daude honen barruan:

    1- Neurotransmisoreen sintesia.
    2- Nurotransmisoreen garraioa.
    3- Neurotransmisoreen jariapena.
    4- Neurotransmisoreen ekintza.
    5- neurotransmisoreen inaktibatzea.
    Informazio iturria bideoa bera eta http://medikuntzakoikasleak.files.wordpress.com/2008/06/23-nerbio-sinapsis.pdf izan dira.

febrero 22, 2009 Posted by | Uncategorized | , , , , , , | Deja un comentario

Tikak

Oraingo ekarpen honetan tikei buruz hitz egingo dizuegu, konkretuki umeen tikei buruz. Hau horrela izango da, uste dugulako egokiena izango dela gure etorkizun batean haurrekin egingo dugulako lan.

                            KASU GUTXIAGO EGITEN BADIEGU AZKARRAGO DESAGERTZEN DIRA

Haur gehienek ez dute espezializta baten beharrik tikak desagertarazteko, berez gertatzen delako desagerpen hori.

Umeen %20-ari eragiten dioten tikak, baina egia da nesketan baino mutiletan 3 aldiz gehiago agertzen direla. Nahigabeko mugimentu hauek 6-10 urte bitarteko umeetan agertzen dira, orokorrean eragindako haurrak normalak dira, inteligenteak eta sentiberak, baina gehiago agertzen dira, lotzatiak diren haurrei. Tikak egunero aldi asko agertzen dira. Normalean nerabezaroan desagertzen dira, eta oso arraroa da heldutasunerarte eukitzea.

 ZER DIRA TIKAK?

Oharkabean egiten diren mugimenduak direla esan dezakegu, iraupen laburrekoak eta ez erritmikoak, zakarrak eta errepikakorrak. Tikak jasaten dituztenek mugimendu hori saihesteko kontzentratu eta kontrolatzen saiatu behar izaten dute, epe mugatu batez kontrolatzea lortzen duten arren. Hala ere, beste batzuetan ez da astirik izaten dominatzeko.

 

 

Oraindik ez dakigu zerk sorrarazten dituen tikak. Zenbait uste daude honen inguruan, organismoan dopamina (garunetako substantzia kimikoa) gehiegi izatea organismoan edo substantzia horren aurrean sentsibilitate handiegia edukitzea; burmuinean gongoil basalen funtzionamendu eskasari ere egotzi dion teoriarik ere bada, nerbio transmisioaren disfuntzioari egotzi dionik hain zuzen. Mutilengan neskengan baino gehiago agertzea testosteronaren eraginez izan daitekeela pentsatzen da. Zergati genetikoak ere aztertu izan dira, eta batzuentzako tiken jatorrian familia aurrekarien papera oso diskutigarria den bezala, beste batzuentzat, argumentazioa bikiekin egindako azterketetan oinarritzen dutenentzat, aurrekarien gaia oso da garrantzitsua.

Badirudi izaera psikologikoko zergatiak direla argien diruditenak. Tikak familia giro eta ikasketekin daudela lotuta esan izan da eta tikak larriagotu egiten dira estres, antsietate, neke edo sumingarritasunarekin, eta gehitu egiten dira senide edo lagunartean, eta gutxitu egiten dira antsietaterik eragiten ez duten kontzentrazio handiko jardueretan. Esan dezakegu estresak tik gehiago eragiten dituela, erlaxatuta egotean gutxitu egiten direla eta lotan desagertu egiten direla.

 TIK MOTAK

– Mugimendu- tik sinpleak: Ohikoenak dira. Begiekin kliskak egitea edo begi-keinuak egitea, burua alde batera eta bestera astintzea, besoei eta hankei eragitea.

– Mugimendu-tik konplexuak: Norbere buruari kolpeak ematea, salto egitea, zapaltzea… Ez dira oso ohikoak.

– Tik foniko edo ahots- tik sinpleak: Eztarria garbitzea, marmar egitea, arnasotsa…

– Tik foniko edo ahots-tik konplexuak: Haurrak ekolalia (esaten dizkioten hitzak errepikatzea), alilalia (bere hitzak errepikatzea) edo koprolalia (hitz lizunak esatea) eta antzeko tikak dituenean.

NOIZ JOAN PEDIATRARENGANA

Hobe da haurraren arazoa ez medikalizatzea, bere tiken inguruan hausnartzea eragingo duen guztia kaltegarria izan baitaiteke. Halere, batzuetan pediatra eta adituren batengana jotzea komeni da. Hauek dira kontsulta bat eskatzen duten ezaugarriak:

  • Ikasketetan gorabeherak izatea
  • Lagunekin dituen harremanetan tikak eragina izatea
  • Tikak ekolalia, alilalia edo koprolaliarekin batera agertzea
  • Tikarekin batera behin eta berriz eztula agertzea
  • Tika ohiko gorputz ataletan (buru, aurpegi eta sorbaldan) ez beste batzuetan agertzea
  • Indarra eta maiztasuna handitzea
  • Urtebete baino gehiago irautea

TRATAMENDUA

Tik kasurik gehienak berez desagertzen dira, baina kasu batzuetan beharrezkoa izan daiteke tratamendu berezia. Medikazioak sintoma eten dezake, baina ez du tiken zergatia deuseztatzen. Neuroleptikoak, lasaigarriak, erlaxagarriak etab. erabili izan dira eta eraginkorrak izan arren, hartzeari uztean berriz erortzeko arriskua dago.

Metodo psikologikoak eta autokontrolekoak zehazki oso baliagarriak dira tikak eta Torurette sindromearentzako. Tratamendu mota horien artean terapiarik garrantzitsuenetako bat “Ohitura aldatzeko prozedura” gisa ezagutzen dena da.

Prozedura honen bidez bi eta lau hilabete artean kasuen %90 inguru desagertu egiten da. Teknika konplexua da eta laguntza eta borondate handia eskatzen du; hori dela eta zaila izaten da haurren artean osorik aplikatzea, eta ondorioz, aditu batzuek aparte edo partzialki aplikatzen dituzte terapia honen osagaiak. Zorionez haur gutxik behar izaten dute tratamendua, gehienek berez uzten baitiote tika izateari.

 

 

 

 

Informazio ituria http://revista.consumer.es/web/es/20021201/salud/54448.php

febrero 20, 2009 Posted by | Uncategorized | , , , , | Deja un comentario

Bizkarrezur bifidoa

Oraingoan bizkarrezur bifidoari buruzko ekarpena  egitea erabaki dugu, oso gaixotasun garrantzitsua iruditzen zaigulako.

 

 

 

 

 

Bizkarrezur bifidoaren arazoa haurdunaldiaren hasiera-hasieran sortzen da, 3. edo 4. astean. Momentu horretan hasten da enbrioia “hodi neurala” deritzona sortzen. Hodi neuralaren garrantzia oso handia da; izan ere, bertatik garatzen dira gero garuna eta medula espinala. enbrioiak daukan ehun-zinta txiki batetik sortzen da hodi neurala. Ehun hori biribilkatuz joaten da, eta hodi forma hartzen du. Baina, batzuetan, ehun hori ez da guztiz biribilkatzen, eta, horren ondorioz, hodia ez da guztiz ixten. Orduan sortzen da arazoa. Hodi neurala guztiz itxita ez badago, bizkarrezur-muina eta bizkarrezurra akatsekin garatzen dira, eta, gerora, arazo larriak sortzen dira umearen nerbio-sisteman: esaterako, gorputz-adarren paralisia, arazoak hesteetan zein garunean, eta, okerrenean, heriotza ere bai. Gaur egun, zehaztu gabe dago oraindik gaitz honen jatorria: hipotesi batzuek diote sendagaien erabilera okerrean dagoela jatorria. Beste batzuetan, ikusi da aurrekari familiarrek eragina dutela, baina ez da oso ohikoa. Kasu gehienetan, baina, ez dago zehazterik gaitzaren zergatia. Jatorria ez dago argi, baina gaitz horren arriskua murrizteko bideak, berriz, bai. Azido folikoa hartzea da onena. Azido folikoa bitamina bat da, B-9 bitamina, eta fetuaren hodi neuralaren garapena egokia izan dadin laguntzen du. Irati bezala, haurdun dauden emakumeek azido folikoa hartzen badute, erdira jaisten da umeak bizkarrezur bifidoa pairatzeko arriskua.

Bideo honetan oso argi ikusten dugu nola agertzen zaien gaixotasun hau haur batzuei:

 

 

 

Azken finean dakigu, haurdunaldiko lehen uneetan fetuaren bizkarrezurra agerian geratzen denean sortzen den nerbio-sistemaren akatsa da bizkarrezur bifidoa. Umeek ornoartea itxi gabe dute eta horrek arazo larriak sor ditzake: gorputz-adarren paralisia; giltzurrunetan, hesteetan zein garunean arazoak eta, okerrenera, heriotza ere bai.

 

 

Hemen ikusten dugu pertsona nagusiago bat bizkarrezur bifidoarekin:

 

 

 Orain arte, jaio ondoren egiten zitzaien ebakuntza umeei, baina gero, umeak sarritan ospitaleratu behar ziren garunetik likidoak atera eta, hanketako, giltzurrunetako edo biriketako arazoak konpontzeko.

Filadelfia-ko Pediatria Ospitalean akatsa haurdunaldian bertan zuzentzen duen ebakuntza egin dute. Ebakuntza haurdunaldiaren 20. eta 30. asteen bitartean egiten da eta fetuaren bizkarrezurra giza azalez estaltzen da. Metodo hori erabiliz ez da akatsa desagertarazten, baina eraginetako batzuk leuntzea lortzen da. Umeei garuneko likidoak gutxiagotan atera behar izatea da abantaila nagusia; desabantaila berriz, erditzea goiztiarra dela kasu guztietan, 30. eta 37. asteen bitartean gertatu ohi baita.

 

 

 

Informazio iturria http://www.zientzia.net/artikulua.asp?Artik_kod=852, http://teknopolis.elhuyar.org/ikusi.asp?Multi_Kodea=116&atala=osasun-galderak&lang=EU eta bideoak izan dira.

febrero 20, 2009 Posted by | Uncategorized | , , , , | 1 comentario

Erreflexuak

Oraingo ekarpenean umeen mugimen garapenaz hitz egingo dugu eta haien erreflexuak landuko ditugu.

Coriatek esan zuen moduan erreflexuak, erreakzio automatikoak dira eta hauek estimuluz osatuta daude. Erreflexuen agertze-desagertzea oso garraintzitzua da, hau haurrari mundura egokitzeko erraztasuna ematen dio.

Haurra askotan begiratua izan behar da mediku pediatra batengatik. Hau haurra arazoren bat eukitzea ekiditzen du eta baita ere daukanean igartzen dugu. Arinago ikusitako arazoa beste arazo gehiago eukitzea ekiditzen laguntzen du baita ere.  

  • Bi errefloexu mota daude:

– Erreflexu arkaikoa- Jaiotzarekin batera sortzen diren momentuak dira.

– Erreflexu sekundario- Umearen lehen hilabetean agertzen direnak dira.

  • Erreflexuen deskripzioak:

– MORO ERREFLEXUA: Sei hilabetekin agertzen da. Enborra, eskuak, hankak, sorbalda eta mokorrezurra flexionatzen datza, ukondoak, belaunak eta atzamarrak luzatzen diren bitartean. Egoera hau umeari atzera jauziko dela ikustarasten diogunean gertatzen da.

 

– XURGAPEN ERREFLEXUA: Hau gertatzen da umearen espainetara edo zein objetu hurbiltzen dugunean.

 

 

-IRENSTE ERREFLEXUA: Haurraren elikatze egokia izatea laguntzen du.

– LAU PUNTU  KARRDINALEN ERREFLEXUA: Aurreko biekin lotuta dago eta ia bi hilabete ditueneraino irauten du. Jaioberriari masaila ikutzerakoan, norabide horretara mugitzen du bere burua. Dakigu baita ere haurrari okotza ikutzen diogunean burua flexionatzen duela.

-IBILTZE ERREFLEXUA: Umea posizio bertikalean, besoen azpikaldetik hartzen eta lurrarekin kontaktuan jartzen badugu, haurra aurrerantza joaten saiatzen da, hankak alternatiboki mugitzen. Erreflexu hau umea bi edo hiru hilabete dituenean desagertzen da.

 

-ESKUBARNEAREKIN PRESIO EGITEAREN ERREFLEXUA: Haurrekoaren prrozeduraren antzera dauka. Haurrari eskuan zerbait jartzerakoan gertatzen da (grasping erreflexua). Hau haurra bi edo lau hilabete dituenean desagertzen da.

 

-OINAZPIAREKIN PRESIO EGITEAREN ERREFLEXUA: Hau lortu ahal dugu umearen hatz batetik arkatz bat pasatzen dugunean. Honekin lortzen duguna, haurra hatzak flezionatzea da. Umea bederatzi hilabete dituenean desagertzen da.

 

– EKARTZEARI ERANTZUNA EMATEKO ERREFLEXUA: Hau gertatzen  da haurra beste pertsona nagusi baten atzamarrera hartzen denean eta bere pisu guztiaedo ia guztia erabiltzen duenean sutik mantentzeko.

 

-LEPOAREN ERREFLEXUA TONIKO-ASIMETRIKOA: Jaioberrian agerian  dago buruz gora etsanda dagoenean. Burua alde batera mugitzen du, besoak luzatuta dituen bitartean.

 

-IKUSMEN ERREFLEXUA:

                                           a) Palpebral: Begiak kliskatzen direnean gertatzen da, umea argi distiratzu bat ikusten duenean edo soinu gogor bat entzuten duenean.

                                           b) Panpin begia: Lehenengo hilabetean agertzen da. Umea burua alde batera mugitzen duenean baina begiakbeste aldera begiratzen geratzen direnean.

-LANDAU ERREFLEXUA: Lau hilabete dituenean gertatzen da. Enborra gogortzen da,burua altzatzen da eta hankak eta besoak luzatzen dira erreflexu hau gertatzenean.

 

-PARAXUTA ERREFLEXUA: Umea 6-9 hilabete artean duenean gertatzen da. Haurrari hanketatik hartuta buruzbehera matentzen dugunean eta bera mugimendu bruskoak egiten dituenean gertatzen da.

Informazio iturria http://www.espaciologopedico.com//articulos2.php?Id_articulo=206

febrero 13, 2009 Posted by | Uncategorized | , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 comentario

Garun paralisia

Garun paralisia anomalia neuromotore bat da, lesio batek eragindakoa. Garunean gertatutako lesio bat eragindakoa konkretuki, horren ondorioz, burmuineko zati bat kaltetuta geratzen da eta hori mugimenduzko arazoak izatea ekartzen dau. Hau haurdunaldian, erditzean edo jaoitzean gerta diteke.

Lesio mota, bere garrantzia eta bere sintomak faktore askoren menpe daude, adibidez hauek beste askoren artean:  inplikatutako odol-basoen tamaina, beste basoen egoera, etab.

Lesio hau ez du eboluziorik, hau da, ezin dira mindutako neuronak osatu, baina emandako tratamenduaren arabera ondorioak hobera edo txarrera joan daitezke. Horegatik oso garrantzitzua da ESTIMULAZIO PROGRAMA EGOKIA AURRERA ERAMATEA. Neuronen arteko koesioetan laguntzeko eta, lesionatutako eremuko funtzioak ordezkatzen saiatzeko.

Gaitz hauek eragin zuzena dute, mugimen garapenean. Honetaz aparte baita daude gaitz honen eraginez: komunikazio eta lengoaiaren arazoak, adimen urritasunak, konbulsioak, etab.

Xhardezek idazle famatu bat, “Vademecum kineseoterapia Y de Reeducacion funcional” liburua idatzi zuena, gaitz edo arazo honen zahaztapen batzuk eman zituen:

  – Garuneko lesioa hau, ez da hereditarioa eta ere ez ebolutiboa.

  – Garuneko lesio honekin batera askotan; zentzumenekin, pertzepsioekin, eta abarrekin arazoak agertzen dira.

  – Inteligentzia ere minduta ager daiteke.

 

 

Hainbat ezaugarri eta kasusa ditu gaitz honek, baina ez du esan nahi guztiok ezaugarri berdina izan behar dituztenik.

EZAUGARRIAK:

  • Gihar tonu altua dute.
  • Nahigabeko mugimenduak egiten dituzte.
  • Ikusmen, entzumen eta mintzamen urritasunak izaten dituzte.
  • Jateko edo esfinterraren kontrola izateko arazoak izaten dituzte.
  • Arnasa hartzeko arazoak dituzte.
  • Ikasteko zailtasunak izaten dituzte.

KAUSAK:

Ezberdinak izan daitezke. Baina noiz gertatzen diren kontuan hartuta hiru mota daude:

  • Haurdunaldikoa: kasuen%35 an izaten da horrela. Ama haurdunaldiko lehen 3hileko infekzio birikoen ondorioz. Adibidez: errubeola.
  • Erditzerakoan: kasuen %55 an izaten da. Anoxiaren eraginez.
  • Jaio ondorngoak: Ez-ohikoenak dira. Infekzoio birikoen ondorioz gertatzen dira. Adibidez: meningitis. Baina garunean jasandako istripu batek ere eragin dezake.

Orain interneten aurkitutako historio baten bideoa jarriko dizuegu. Bideoko mutila garun paralisia eta amama kontatzen digu nola bera zaintzen duen mutila etab:

 

 

Informazio iturria leire egindako banakako aurkezpenatik eta bideoa bera izan dira.

febrero 10, 2009 Posted by | Uncategorized | , , , , , | 2 comentarios

Muskulu distrofia

Hasteko ikus dezakegu hemen distrofia muskularren argazkia:

 

 

Zeintzuk dira mukulu-distrofia desberdinak?

Muskulu-distrofia gaixotasun multzo hereditario bat da, ahultasuna eta muskulu-tejidoaren atrofia ezaugarri bezala dituena. Bederatzi distrofia mota daude, eta guztiekin, denboran zehar indarraren galera, deformatzea eta abar hautematen dira.

Distrofia guztien artean ezagunena DUCHENNE ren muskulu-distrofia da (bere siglak ingelesez DMD dira), eta gero BECKEren muskulu-distrofia (bere siglak ingelesez BMD dira).

Orain bederatzi distrofia motak zerrendatuko ditugu. Mota bakoitza besteengandik, desberdintzeko, eragindutako muskuluak eduki behar dira kontuan. Baita ere adina eta progresioaren indizea. Mota batzuen izena eragindutako muskuluenak dira:

 

Tipo Edad de aparición Síntomas, índice de progresión y promedio de vida
Becker
Adolescencia a la edad adulta temprana Los síntomas son casi idénticos a los de la de Duchenne, pero menos graves; progresa más lentamente que la de Duchenne; supervivencia hasta la mediana edad.
Congénita
Al nacer Los síntomas incluyen debilidad general de los músculos y posibles deformidades de las articulaciones; la enfermedad progresa lentamente; vida corta.
Duchenne
Entre los 2 y los 6 años Los síntomas incluyen debilidad y atrofia generales de los músculos; afecta a la pelvis, la parte superior de los brazos y las piernas y finalmente a todos los músculos voluntarios; la supervivencia más allá de los 20 años es poco frecuente.
Distal
Entre los 40 y los 60 años Los síntomas incluyen debilidad y atrofia de los músculos de las manos, los antebrazos y la parte baja de las piernas; la progresión es lenta; pocas veces conduce a la incapacidad total.
Emery-Dreifuss
Entre la niñez y la pubertad Los síntomas incluyen debilidad y atrofia de los músculos de los hombros, la parte superior del brazo y la espinilla; son frecuentes las deformidades de las articulaciones; la progresión es lenta; puede producirse la muerte súbita por problemas cardiacos.
Facioescapulohumeral
Entre la niñez a los adultos tempranos Los síntomas incluyen debilidad de los músculos faciales y deformidad y cierto grado de atrofia de los hombros y la parte superior del brazo; la progresión es lenta, con periodos de deterioro rápido; el paciente puede vivir varias décadas después de su aparición.
Cintura escapulohumeral o pélvica
Entre el final de la niñez y la mediana edad Los síntomas incluyen debilidad y atrofia, que afectan primero a la cintura escapular (los hombros) y pélvica; la progresión es lenta; la muerte suele deberse a complicaciones cardiopulmonares.
Miotónica
Entre los 20 y los 40 años Los síntomas incluyen debilidad de todos los grupos musculares acompañada de retraso en la relajación de los músculos después de la contracción; afecta primero a la cara, los pies, las manos y el cuello; la progresión es lenta; a veces se vive hasta los 50 ó 60 años.
Oculofaríngea
Entre los 40 y los 70 años Los síntomas afectan a los músculos de los párpados y de la garganta causando debilidad de los músculos de la garganta que, con el tiempo, produce incapacidad de tragar y emaciación por falta de alimentos; la progresión es lenta.

 

Orain distrofia moten artean bat aukeratu dugu eta honi buruz bideo oso interesgarri bat aurkeztuko dizuegu. Honetan ikusi ahal dugu nolakoak diren distrofia honen estiramentuak:

 

 

 

Informazio iturria apunteak eta http://www.healthsystem.virginia.edu/uvahealth/adult_neuro_sp/musctype.cfm izan dira.

febrero 10, 2009 Posted by | Uncategorized | , , , , , , , , , , , , | 1 comentario